در مدارِ خاموشِ شب
ستاره میچرخد
و من
از لبهی تاریکی
نامِ تو را میخوانم
ساکسوفون
مثل دودی نقرهای
از پنجرهی زمان
رد میشود
دل
روی یک نتِ کشیده
جا مانده
در کوچههای شور
پیانو
فقط چند قطره
روی سکوت
میریزد
ای ماهِ دور
ای ماهِ دور
بازم ببر
به آن صدا
ای ماهِ دور
ای ماهِ دور
در شورِ شب
گم میشوم
از پشتِ پردهی کهکشان
باد میآید
بوی خاکِ خیس
و آینههای سرد
من
روی شانهی سکوت
مینشینم
تا تو
از دور
نزدیکتر شوی
دل
روی یک نتِ کشیده
جا مانده
در کوچههای شور
پیانو
فقط چند قطره
روی سکوت
میریزد
ای ماهِ دور
ای ماهِ دور
بازم ببر
به آن صدا
ای ماهِ دور
ای ماهِ دور
در شورِ شب
گم میشوم
اگر برسد
یک روشناییِ بینام
از پشتِ مه
از پشتِ سنگ
من میشکنم
و باز میخوانم
ساکسوفون
دوباره میپیچد
دورِ قلبم
دورِ قلبم
ای ماهِ دور
ای ماهِ دور
بازم ببر
به آن صدا
ای ماهِ دور
ای ماهِ دور
در شورِ شب
گم میشوم
